Zaman, bazı isimlerin tozunu silmez. Bazı sesler, bazı bakışlar, bazı gülüşler… Hep taze kalır. Barış Akarsu da onlardan biri. Ömrü kısa sürdü ama izi, nice uzun ömürlününkinden derin kaldı. Zira o yalnızca bir sanatçı değil, insanların kalplerinde bir “barış” haliydi.
Bartın’ın Amasra’sından kopup İstanbul sahnesine uzanan yolculuğu, onun yüreğinin ne kadar büyük olduğunun kanıtıydı. “Akademi Türkiye” yarışmasında sadece sesiyle değil, mütevazılığıyla da parladı. Sahnedeyken sadece şarkı söylemiyor, kalpten kalbe bir köprü kuruyordu. Onu dinleyen herkes, sanki kendi hikâyesini onun sesinde buluyordu.
Barış, rock müziğin asi ruhunu Anadolu’nun samimiyetiyle harmanladı. ‘Islak Islak’, ‘Gel Gör Beni Aşk Neyledi’, ‘Yeter Be’ gibi parçalarla hem gelenekten beslendi hem de gençliğe umut oldu. Şarkıları sadece kulaklara değil, hayatlara dokundu. Onu dinleyen bir genç, hayata biraz daha sıkı tutundu. Onu izleyen bir çocuk, sahneye hayal kurdu. Onunla ağlayan bir anne, evladını hatırladı.
Barış, her zaman halkın içindeydi. Sıradan bir genci andıran duruşuyla, kimseyi küçümsemeden, kimseye yukarıdan bakmadan yaşadı. O yüzden bu kadar sevildi. Ve belki de bu yüzden gidişi bu kadar derin yaraladı. 28 yaşında, henüz yapacak çok işi varken, bir trafik kazasında aramızdan ayrıldı. O gün sadece bir sanatçıyı değil, bir dostumuzu, bir evladımızı, bir kardeşimizi kaybettik.
Ama bazı insanlar gitmez. Onlar, şarkılarla yaşar. Barış Akarsu da o isimlerden biri. Her dinlediğimizde içimizi ürperten bir ses, içimizde kalan bir ‘ah’tır o. Onun şarkıları çalmaya devam ettikçe, bir yerlerde birileri biraz daha umutlu, biraz daha güçlü hissedecek kendini. Çünkü Barış, yalnızca sahnede değil, insanların ruhunda yankılanan bir sestir.
Gittiği o mavilikte şimdi kim bilir hangi şarkıyı söylüyor… Ama biz burada, her notada onu anıyor, her sözde onu hissediyoruz.
En Sevdiğim Şarkısı: Ben
(Söz & Müzik: Barış Akarsu)
Hep bir şeyler içimde
Kaybolduk sessizce
Tükendi umutlar
Yaşanmadan gizlice
Bir zehir sardı bedeni
Öldürmeyen süründüren
Razıyım artık yeter
Ne olur kurtar beni
Kayboldum tenimden
Ne gelir ki elimden
Fırlattım tüm yalanları
Çırılçıplak kaldım birden.
